| به امید ِ ایران کاری از یاس |
واسه سه دقیقه تو دلت راه بده ما رو
تا من نشون بدم ایران و رابطه ها رو
اینا حرف های امروز و دیروزه ، برپا
ایران شده اسیره یه ویروس ِ مرگبار
دیگه احتیاجی به حرف های سیاسی نداریم
دیگه به دشمن های خارجی نیازی نداریم
یه جنگ ِ روانیه ، حالا داخل ِ ایرانه
همه افتادیم به جون ِ هم ، عاقل و دیوانه
با تنی خسته کوفته خشکیده می ری
تا با مشکلات ِ زندگی کُشتی بگیری
وقتی می بینیم هم رو یه مشتِ یار و یاور
وقتی رفتیم می بندیم به فحش خواهر و مادر
نگاه ِ ما به همدیگه شده مثله قاتل
توجه نمی کنیم دیگه به حس ِ باطن
دیگه دور و بره ماها پره حزب ِ باده
هست باهات اگه داشته باشی استفاده
چه دختر ها که تا می شنون اسم ِ تاجر
می گن این بهترین کس واسه ازدواجه
عشق چیه بابا ، این حرف ها رو ولش
عشق رو دیدی برسون سلام ِ ما رو بهش
چه پدرها که به زیره باره هزینه رفتن
بچه ها فکر می کنن پدرها وزیره نفتن!
هر کس اسم ِ خودش رو بغل کرده
اینا پیشرفت نیست اینا عقبگرده
ای داد از این همه بیداد
خواهم که ز غم شوم آزاد
از جور و ستم همه فریاد
چون هستی ِ من شده بر باد
دیگه ریخته توی دل ِ من هر چی درده
دلیلش به هفت ساله پیش بر می گرده
روزهای گریه و اشک و عزاداری
من تو فکره اینکه واسه مهمون غذا داریم؟
به یکی گفتم تو بیا بین ِ مردها یک باش
مهم نیست که پدرم ازت هفت تا چک داشت
پسر پول رو بده ، منصف باش با ما یه خورده
گفت طلب کار بابات بوده حالا که مرده!
خاطراتیه که تو دفترم می نویسم
قلم کلمات رو میاره و می نویسم
اینا باعث ِ گلوم پر از بغضی شه
که ببنده به دهنم راه ِ اکسیژن
شاید بین ِ ایران و خاطره ام رابطه ای ندی
منظورم اینه از اینجا دارم خاطره ی بدی
ولی اینجا سرزمین و وطنمه
ایران تنها دلیل ِ وجود ِ بدنمه
ای داد از این همه بیداد
خواهم که ز غم شوم آزاد
از جور و ستم همه فریاد
چون هستی ِ من شده بر باد
دیگه طرزه برخورد و رفتار و روابط ِ ما
داره کثیف تر می شه از هوای تهران
بعضی می گن که ایران یه قفسه باید
از اینجا بریم تا بکشی یه نفس ِ راحت
می گن اینا توی وجود ِ ما رفته ارثی
ولی این بر می گرده به پول ِ نفت و بنزین
که باعث ِ از نبودن ِ امنیت ِ مالی
تو سختی ها بکنیم پشت ِ همدیگه رو خالی
ولی بیا جلو ، خودت رو بساز ، می تونی
چرا واسه پول همدیگه رو قصاص می کنیم؟
هموطن به خدا من هستم به صعود ِ تو راضی
پس بیا با هم بشکنیم این خطوط ِ موازی
می دونم این رو
غروره ما ایرانیا
به گذشته ی ماست
به تاریخ ِ ماست
ولی به خدا اون دیگه گذشته
الان ما چی هستیم؟
الان واسه آینده امون چی داریم؟
بیا هموطن ، بیا دست ِ همدیگه رو بگیریم
تا آینده ی ایران به اسم ِ من و تو افتخار کنه...
