http://m-ry-m.blogfa.com/ دست و قلمم هر چی اون می گه می نویسه... fa blogfa.com Wed, 18 Nov 2009 11:45:18 GMT http://m-ry-m.blogfa.com/post-273.aspx  <IMG style="WIDTH: 452px; HEIGHT: 340px" height=443 alt="" hspace=0 src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/4825107-md.jpg" width=531 align=textTop border=0> <P></P> <P dir=rtl>من تنها ساکن یک جزیره متروکم، درست وسط یک چهار راه شلوغ که حتی جای سوزن انداختن ندارد.</P> <P dir=rtl> من محالم. چون اجتماع نقیضینم.</P> <P dir=rtl> من آن قدر خسته ام که انرژی خستگی در کردن هم دیگر ندارم. انرژی ناله کردن یا افتادن یا خواب رفتن هم، شاید برای همیشه. </P> <P dir=rtl>من برای رسیدن به چیزهایی که دوستشان دارم با سرعت نور در خلاف جهت شان حرکت می کنم. </P> <P dir=rtl>در اوج ِ تمنا ، نمی خواهم.</P> <P dir=rtl> من گیج یک مبهم ِ گنگم که خوب می شناسدم عمریست و هیچ نمی شناسمش، عمری است.</P> <P dir=rtl>~</P> <P dir=rtl><BR>درست الان همان جایی هستم که همیشه وقتی می رسم به مرزش، می ایستم، بر می گردم، پشت سرم را نگاه می کنم و با لبخند غریبه ای شروع می کنم به ویران کردن فرصتهایی که من را خودم فاصله می گذارند.</P> <P dir=rtl>امروز ایستادم، برگشتم و پشت سرم را نگاه کردم و جای پای یک آدم تنها را دیدم که راه دوری را آمده و گاه به گاه ایستاده و گرد و خاکی کرده و رد خودش را خط خطی کرده معلوم نیست برای چه. </P> <P dir=rtl>بیشتر که نگاه کردم، دیدم این راه دور، دایره های تو در تویی است مارپیچ شده دور هم، مثل یک صفحه گرامافون. و یک عمر آمده تا چند وجب جلو برود وسط ِ این پیچ و واپیچ. </P> <P dir=rtl>بیشتر که نگاه کردم دیدم زیر دست و پای یک عالمه رفت و آمدم ، و هم دیده می شوم و هم نه. </P> <P dir=rtl>جزیره ای درست کرده ام که کسی راهش را نمی داند. جزیره ای که تنهایی دارد و سکوت نه، هم همه دارد و هم دلی نه، هم سایه دارد و سایه نه.</P> <P dir=rtl>~</P> <P dir=rtl><BR>پرسیده بودی این همه خواستی بگویی و بیرون بریزی و بپرسی و نکردی، نگفتی، نیامدی. کجا بیایم؟ چه بگویم؟ دردی که خواستم بگویمش برایت همین است. که نمی توانم بگویم. که نمی شود بیایم. که هستم ولی نیستم. </P> <P dir=rtl>مشکل همین است رفیق جان. من ساکن یک جزیره متروکم، درست وسط یک چهارراه شلوغ.</P> <P dir=rtl>~</P> <P dir=rtl><A href="http://namehha.wordpress.com/" target=_blank>نامه ها</A></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پ.ن: درد تو نیستی .... </P> <P> </P> <P> </P> Wed, 18 Nov 2009 11:45:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=273 mrym http://m-ry-m.blogfa.com/post-273.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-272.aspx  <IMG style="WIDTH: 359px; HEIGHT: 429px" height=519 alt="" hspace=0 src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/9763732-md.jpg" width=452 align=textTop border=0></P> <P> </P> <P dir=rtl>در راهم</P> <P dir=rtl>اين را خوب مي دانم</P> <P dir=rtl>علائم، نشانه ها مرا هل مي دهند</P> <P dir=rtl>آن ها كه در كنار بودند</P> <P dir=rtl>يك به يك مانع شدند</P> <P dir=rtl>آن ها كه دور بودند</P> <P dir=rtl>دچار همهمه تشويق شدند</P> <P dir=rtl>و من ساكن شده ام</P> <P dir=rtl>نه مي توانم بروم</P> <P dir=rtl>نه مي توانم بمانم</P> <P dir=rtl>در جا ذوب مي شوم، به آرامي</P> <P dir=rtl>كسي نپرسيد كه چه مي خواهي</P> <P dir=rtl>حرف هايم درونم مي مانند، مي گندند</P> <P dir=rtl>وقتي فهميده ام، مي دانم كه اين راه، راه من است</P> <P dir=rtl>چطور برگردم؟ نروم؟</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>آن تلخ شربت را تمام كردم</P> <P dir=rtl>مي دانم كه اين تب ها، تب هاي آخر است</P> <P dir=rtl>دستمالي بايد گذاشت روي مغزم</P> <P dir=rtl>اين شب تا انتهاي كابوس نبودنت خواهم رفت </P> <P dir=rtl>اين تب آخر را دوام بياورم، صبح را خواهم ديد</P> <P dir=rtl>چشم باز خواهم كرد</P> <P dir=rtl>و تو را خواهم نوشيد</P> <P dir=rtl>با تمام اشتهايي كه سر باز خواهد كرد</P> <P dir=rtl>تو را خواهم بلعيد</P> <P dir=rtl>تا ديگر نه مني باشد و نه تويي</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>اين شب از اين مرز بودن – نبودن رد خواهم شد</P> <P dir=rtl>اين در آخر را ديگر نمي كوبم</P> <P dir=rtl>با تمام رمقي كه مانده دستم را مي رسانم</P> <P dir=rtl>شايد كه باز باشد</P> <P dir=rtl>شايد كه باز شد</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>تن را به آب زده ايم</P> <P dir=rtl>ديوانگي بايد،</P> <P dir=rtl>عقل ديگر پايش شكسته شد</P> <P dir=rtl>شيرجه خواهم زد</P> <P dir=rtl>شناور خواهم شد</P> <P dir=rtl>تا روح بازگردد به عمق زندگي...</P> <P> </P> <P><IMG style="WIDTH: 402px; HEIGHT: 555px" height=603 alt="" hspace=0 src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/9681953-lg.jpg" width=432 align=bottom border=0></P> <P> </P> <P>پ.ن : اتاق من از دنيا بريده است، مثل خودم...</P> <P> </P> Sun, 15 Nov 2009 15:59:19 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=272 m-ry-m http://m-ry-m.blogfa.com/post-272.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-271.aspx <P dir=rtl><IMG style="WIDTH: 409px; HEIGHT: 337px" border=0 hspace=0 alt="" align=textTop src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/6100740-lg.jpg" width=319 height=481></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من گاه آدم کوچکی هستم</P> <P dir=rtl>که از بعضی بزرگان، بزرگترم.</P> <P dir=rtl>و گاه آدم بزرگی هستم</P> <P dir=rtl>که از بعضی کوچکان،کوچکترم.</P> <P dir=rtl>من در جاهایی که باید، نیستم</P> <P dir=rtl>اما اینجا جایم داده اند!</P> <P dir=rtl>همیشه کسی هست که بهتر می داند</P> <P dir=rtl>و مرا به حس ِ عجز مبتلا</P> <P dir=rtl>و اختیارم را سلب می کند.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>وقتی شوق ِ رفتن هست</P> <P dir=rtl>چراغ های قرمز عذاب دهنده اند.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>وقتی در حال ساکن می شوم</P> <P dir=rtl>و له له ِ رسیدن ندارم</P> <P dir=rtl>چراغ ها سبز می شوند!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من، هیچگاه نفهمیده ام چه چیز خوب است، دقیقا!</P> <P dir=rtl>همیشه کسی در تنم هست که می داند</P> <P dir=rtl>و چون می داند</P> <P dir=rtl>گاه مرا به زمین می اندازد</P> <P dir=rtl>گاه معطل ام می کند</P> <P dir=rtl>نگهم می دارد</P> <P dir=rtl>و گاه هلم می دهد!</P> <P dir=rtl>هر وقت که صلاح بداند</P> <P dir=rtl>هر وقت که بخواهد</P> <P dir=rtl>هر وقت که دوست داشته باشد</P> <P dir=rtl>چرا که می تواند</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من، هر زمان که مطیع بودم</P> <P dir=rtl>بهشتی بیرونم</P> <P dir=rtl>جنگی درونم</P> <P dir=rtl>و چیزی بزرگتر از من رخ داده است</P> <P dir=rtl>آن زمان که خواستم من باشم</P> <P dir=rtl>بهشت را به درونم کشیدم</P> <P dir=rtl>جنگ به بیرونم منتقل شد</P> <P dir=rtl>چیزی کوچکتر از من پیش آمد</P> <P dir=rtl>و دچار کابوس شدم</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>من، آنقدر گمم</P> <P dir=rtl>که تعادلم را هر آن</P> <P dir=rtl>از دست می دهم و به دست می آورم</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>این طناب چقدر طولانی</P> <P dir=rtl>چقدر باریک است.....!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پ.ن : می خوام عاشق شم تب ِ دنیا نمی ذاره</P> <P dir=rtl>سر  ِ راه بهشت ِ من درخت سیب می کاره...</P> <P dir=rtl> </P> Sat, 10 Oct 2009 07:08:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=271 m-ry-m http://m-ry-m.blogfa.com/post-271.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-270.aspx <IMG style="WIDTH: 318px; HEIGHT: 355px" height=399 alt="" hspace=0 src="http://usera.imagecave.com/M-RY-M/mari/68512363_tfXCYxGK_6acopy.jpg" width=333 align=textTop border=0> <P></P> <P>کوره راهی بود </P> <P></P> <P>تنگ و باریک ٬ پرفراز و نشیب ٬ در دل ِ پلی معلق</P> <P>میان آسمان و زمین</P> <P>زیر پاهایم تاریکی و فنا</P> <P>بالای سرم نور و خوشبختی</P> <P>روبرو٬ مه گرفته و مبهم </P> <P>من٬ گیج و مردد ٬ با فکرهایی مغشوش و در هم تنیده</P> <P>با یادگارهایی چون زخمی شیرین ٬ بوسه‌گانی روی گونه‌های جوانم</P> <P>.</P> <P>مسئله ام بود - رسیدن یا نرسیدن ٬ دوباره...</P> <P>هرچه جلو رقتنم پل باریک‌تر و باریک‌تر شد ٬ تا جایی که قدم از قدم نتوان برداشت</P> <P>ایستادم</P> <P>برای نفس گرفتن ...</P> <P>تجدید قوا کردم [چگونه‌اش بماند برای بعد !]</P> <P>با همه داشته‌هایم عهدی نو بستم</P> <P>توکل کردم - به یگانه دادار ِ مهربان</P> <P>.</P> <P>اولین قدم سخت بود و ترسناک</P> <P>شوق ِ رسیدن و وحشت ِ سقوط } با هم !</P> <P>رفتم ٬ تک و تنها</P> <P>چون شاید رفتن دلیلی شود برای رسیدن ٬ ماندن</P> <P>رفتم و رفتم و رفتم</P> <P>کم کم پاریکی پل را پشت سر گذاشتم</P> <P>روبرو ٬ چشم چشم دو ابرو -چه آشنا ٬ چه دلگرم-</P> <P>.</P> <P>گاهی هم به پشت سرم زیر چشمی نگاهی می اندازم -زیرکانه</P> <P>برایم عجیب وسوسه انگیز است { تنهایـــــــــــــــــــــــــــــی ...</P> <P>. </P> <P>هنوز هم سخت است</P> <P>عادت باید کرد ٬ اما</P> <P>. </P> <P>دستم را دراز کردم ٬ گرفتی</P> <P>با هم بودنمان رنگی نو گرفت</P> <P> </P> <P>پ.ن: اما این همه‌ی قصه‌ی من نیست ....</P> <P> <IMG style="WIDTH: 363px; HEIGHT: 337px" height=496 alt="" hspace=0 src="http://i8.tinypic.com/4vn56jm.jpg" width=363 align=bottom border=0></P> Tue, 08 Sep 2009 10:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=270 mrym http://m-ry-m.blogfa.com/post-270.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-269.aspx <IMG border=0 hspace=0 alt="" src="http://usera.imagecave.com/M-RY-M/3315057-md.jpg" width=368 height=241> <P></P> <P> </P> <P dir=rtl>بی صدا می نویسم</P> <P dir=rtl>تا گوشی نشنود</P> <P dir=rtl>سفید می نویسم</P> <P dir=rtl>تا چشمی نخواند</P> <P dir=rtl>فقط می نویسم</P> <P dir=rtl>تا بو نگیرم از این همه حرف</P> <P dir=rtl>خطی می کشم و می گذرم</P> <P dir=rtl>روی این خطوط نمان</P> <P dir=rtl>ممکن است مردابش پاگیرت کند</P> <P dir=rtl>به عمق کشیده شوی</P> <P dir=rtl>و آن همه لجن ِ بی ریشه دورت را بگیرد</P> <P dir=rtl>پی ِ هر خط به جایی نمی رسد</P> <P dir=rtl>سرآغازش هیچ نیست</P> <P dir=rtl>بی نام شروع می شود</P> <P dir=rtl>بی نام تموم می شوند</P> <P dir=rtl>خطاب نمی کنم</P> <P dir=rtl>انگشت اشاره ها به سمتِ من</P> <P dir=rtl>بی گناه ِ بر سر  ِ دار ، دیگری</P> <P dir=rtl>من، </P> <P dir=rtl>سر به توی آشفته ی خاموش</P> <P dir=rtl>ناله ی پوچ  ِ ناگفته</P> <P dir=rtl>دل ِ وصله دار  ِ پر پینه</P> <P dir=rtl>صورتک ِ آرام</P> <P dir=rtl>گاه معنی ِ تصویر پرستار با علامت هیس!</P> <P dir=rtl>یادش می روم</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>ذوب می شوم</P> <P dir=rtl>آب می روم</P> <P dir=rtl>کوچک می شوم</P> <P dir=rtl>می چکم</P> <P dir=rtl>شل می شوم</P> <P dir=rtl>دستی مرا به هم می ریزد</P> <P dir=rtl>سنگی مرا موج می دهد</P> <P dir=rtl>سنگ ها را قورت می دهم</P> <P dir=rtl>آنقدر که از خود لبریز می شوم</P> <P dir=rtl>دیگر برای خودم جا نیست</P> <P dir=rtl>سنگ ها را باید دفع کنم!</P> <P dir=rtl>تا زنده بمانم</P> <P dir=rtl>حرکتی باید</P> <P dir=rtl>برای راندن، دور شدن</P> <P dir=rtl>جاری باید شوم</P> <P dir=rtl>بگذرم ، بروم</P> <P dir=rtl>مدام فراموش کنم</P> <P dir=rtl>مدام بخندم</P> <P dir=rtl>بیخود شوم برای خود</P> <P dir=rtl>خودی شوم برای تو</P> <P dir=rtl>شِکر شوم برای محو تلخی</P> <P dir=rtl>آسون باشم توی اوج ِ سختی</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پ.ن : ندیده زندگیم رو می کنم تقدیم  ِ همه</P> <P dir=rtl>ندیده زندگیم رو می کنن تفسیرش همه</P> <P dir=rtl>شایه تقصیر منه شاید تقصیر همه</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>هر جا می رم عین سایه باهامند </P> <P dir=rtl>حتی هر جا می رم فکر  ِ جاهای پاهامند</P> <P> </P> Tue, 01 Sep 2009 15:40:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=269 m-ry-m http://m-ry-m.blogfa.com/post-269.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-268.aspx <IMG style="WIDTH: 303px; HEIGHT: 461px" height=461 alt="" hspace=0 src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/2vcxc2r.jpg" width=187 align=textTop border=0> <P></P> <P> </P> <P>كسي كه بايد بخواند، هرگز نمي­خواند </P> <P></P> <P>اويي كه بايد بفمد، خواب است</P> <P> </P> <P>ايستاده­ام، تا نفسي تازه كنم -  به آسودگي</P> <P>چون آنچه بايد بشود، مي­شود... بي حرص ِ من و تو</P> <P> </P> <P>همه شادي­ها انگار از دور خوش­اند و</P> <P>همه لذتها هم از درون خالي</P> <P>وقتي به آنها مي­رسي، جلوي چشمت، مانند حبابي مي­تركند</P> <P> </P> <P>اين روزها، حس و حال عجيبي دارم</P> <P>گاهي هستم، شاد و خندان</P> <P>گاهي غرقم، آنچنان در خود كه بي­خبرم مي­مانم از اطرافم</P> <P>حس من عجيب است و غريب</P> <P>دوست داشتني و نفرت­آور</P> <P>که اينها هم بستگي دارند به حسم در همان لحظه – دقيقا !</P> <P>و اين براي من معادله اي ست با چند مجهول </P> <P>كه از درك و حل آن، خود نيز عاجزم</P> <P> </P> <P>يافتن ِ خود ِ خودم، آنچه كه هستم يا آنچه كه مي­خواهم باشم</P> <P>آرزوي اين روزهايم است</P> <P>من؛ عاشق تنهاييم، بودن و خلوت كردن با خودم</P> <P>- و البته، با يار ِ دوست داشتني ام، خدا ! -</P> <P>از تنهايي لذت مي­برم، شاد مي­شوم، اوج مي­گيرم</P> <P>قُلپ قُلپ مي­نوشم و سيراب مي­شوم، از مال ِ خود بودن</P> <P>خلوت مي­كنم، مراقبه مي­كنم، بالا مي­روم ...</P> <P>بعد، ناگهان دلم مي­گيرد ... مثل آخر ِ همه لحظه هاي خوش</P> <P>دلتنگ مي­شوم و غمگين</P> <P>براي حضور كسي كه گاهي آنچنان لطيف نگاهم كند </P> <P>كه گويي نرم­ترين پر ِ دنيا را به صورت ِ قلبم كشيده است</P> <P>آه ، خاطرات ... زماني - روزي - لحظه اي -</P> <P>چه خوب، چه عالي، چه لذت بخش</P> <P>داغ ِ داغ - تنم يكهو گُر مي­گيرد -</P> <P>دلم تنگ مي­شود براي خطوط دستهايش</P> <P>ورق مي­زنم - خش خش - از ابتدا تا انتها</P> <P>سوار منحني سينوسي مي­شوم - مثل سرسره­ايي دراز ، با پايين و بالا رفتن­هاي طولاني -</P> <P>بالا كه مي­روم، از خوشحالي جيغ مي­كشم</P> <P>اما، به سر پاييني كه مي­رسم، وحشت مي­كنم ... جمع مي­شوم</P> <P>اين آخري­ها زياد پايين آمده­ام</P> <P>بيشتر ترسيده­ام تا لذت برده باشم</P> <P>سعي كرده­ام تا بيشتر نديده بگيرم، نديده بگذارم</P> <P>بگذارم و بگذرم، از همه ناراحتي­ها</P> <P>اما بعد ديدم مثل عقده­ايي سخت در دلم جا كرده</P> <P>‌‌‍[ هماني را كه نمي­دانم چه نامي بايد بر آن گذاشت ]</P> <P>ترمز كردم - ايستادم - عقربه­هاي ِ ساعت ِ حضور را شكاندم -</P> <P>تا ديگر نباشم - تا رنگ نبازد همه آنچه بدان علاقه داشتم</P> <P> </P> <P>نبودن، گاهي مي­تواند شروعي زيبا باشد براي «هميشه بودن»</P> <P>به شرطي كه ياري مهربان داشته باشي و عزمي راسخ و اراده­ايي محكم</P> <P>كه اگر دستت را براي كمك دراز كردي و نگرفت ... نشكني !</P> <P> </P> <P>به خيال ِ نوازش ِ گونه هايت - همان­هايي كه مدتهاست دست ِ نوازشي نديده­اند - كه رسيدي</P> <P>پيچ ذهنت را به سوي خاموش بچرخان</P> <P>اينگونه، بهتر است - برايت !</P> <P>  </P> Mon, 31 Aug 2009 07:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=268 mrym http://m-ry-m.blogfa.com/post-268.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-267.aspx <IMG border=0 hspace=0 alt="" src="http://usera.imagecave.com/M-RY-M/mari/865942-lg.jpg"></P> <P> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>این روز </P> <P dir=rtl>روزیست تازه </P> <P dir=rtl>غیر از دیروز </P> <P dir=rtl>و ما را وظیفه ی دیگری است </P> <P dir=rtl>غیر از آنچه گذشت</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>دعای ششم ، صحیفه سجادیه</P> <P> </P> Thu, 27 Aug 2009 08:57:37 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=267 m-ry-m http://m-ry-m.blogfa.com/post-267.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-266.aspx <P dir=rtl><IMG height=269 alt="" hspace=0 src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/8-grand-father.jpg" width=378 align=textTop border=0></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> مرگ تدريجي يك رويا</P> <P dir=rtl>نه... بهتر بگويم</P> <P dir=rtl>همه روياها !</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>تمام روياهايم را به كابوس تبديل كرده ام</P> <P dir=rtl>تا شايد ديگر نسوزد دلم از نرسيدن بهشان</P> <P dir=rtl>تا شايد از دويدن و نرسيدن هاي پي در پي دلم نگيرد</P> <P dir=rtl>آخ، امان امان ... از اين دل</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>رويا چيست؟</P> <P dir=rtl>جز خواسته هايي كه هرگز به آن نمي رسي؟</P> <P dir=rtl>كه لابد اگر قرار به رسيدن بود،</P> <P dir=rtl>شايد هرگز اسم "رويا" بر خود نداشت!</P> <P dir=rtl>تا ابديت بايد رفت و نرسيد</P> <P dir=rtl>اتفاقا زيبايي و جذابيتش به همين است</P> <P dir=rtl>رفتن... و ... نرسيدن</P> <P dir=rtl>نمي دانم، شايد ما فراموشكاريم</P> <P dir=rtl>كه هي يادمان ميرود حتما "مصلحتي" هست</P> <P dir=rtl>حتما "خيري" هست</P> <P dir=rtl>شايد "صلاحمان" نبوده</P> <P dir=rtl>و قص الي هذا</P> <P dir=rtl>شايد نسيان اگر نبود</P> <P dir=rtl>شايد اگر انسان نام ما نبود</P> <P dir=rtl>فراموش نميكرديم قدرتي مافوق همه را</P> <P dir=rtl>"خدايمان را"</P> <P dir=rtl>...</P> <P dir=rtl>تحمل آسانتر مي شود</P> <P dir=rtl>وقتي كه به او ايمان داشته باشي</P> <P dir=rtl>كه بداني براي بنده اش بهترین ها را مي خواهد</P> <P dir=rtl>اينكه در اول و وسط و آخر هر دعايت</P> <P dir=rtl>بگويي "خدايا اگه صلاح ميدوني"</P> <P dir=rtl>بعد سرت را كج كني و يك چشمك دلبرانه حواله كني و</P> <P dir=rtl>بگويي "اما خدايا، جون ِ مادرت رديفش كن... !"</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>بعد كه به آن نرسيدي</P> <P dir=rtl>شايد براي خالي شدن شانه هايت بگويي: "خب، صلاح ندونست ديگه"</P> <P dir=rtl>بعد گر بگيري كه "پس من چي؟ خب منم آدمم ديگه، دلم مي خواست خب" </P> <P dir=rtl>"اگه اينجوريه پس چرا به ما اختيار و عقل داده؟"</P> <P dir=rtl>"چرا گفته از تو حركت؟"</P> <P dir=rtl>"چرا گفته ادعوني استجب لكم؟"</P> <P dir=rtl>هي بگويي "چرا؟" "چرا؟" "چرا؟" ... شبيه "چرا؟" شوي</P> <P dir=rtl>آخرش هم نفهمي كه "چرا؟" !!</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>اما اعتقادي راسخ ميخواهد </P> <P dir=rtl>همچنان راضي به رضاي "او" بودن</P> <P dir=rtl>بنده "او" بودن و طاعتش را به جاي آوردن كه موجب قربت است</P> <P dir=rtl>و بر هر نفسي دو شكر واجب است كه ممد حيات است و مفرح ذات</P> <P dir=rtl>و اينكه بفهمي تمام روياها و آرزوهايت بايد براي رسيدن به يكي باشد</P> <P dir=rtl>به خود "او" كه بايد در راس تمام خواسته هايت باشد</P> <P dir=rtl>كه وقتي به "او" رسيدي، دل از همه مي بري</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>آه.. امان از اين راه دراز كه مقصدش گاهي دور ميشود و گاهي نزديك</P> <P dir=rtl>باز هم رفتن... و اين بار ؛ رسيدن يا نرسيدن</P> <P dir=rtl>اكنون مسئله اين است... !</P> <P> </P> Sun, 23 Aug 2009 10:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=266 mrym http://m-ry-m.blogfa.com/post-266.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-265.aspx <P dir=rtl><IMG border=0 hspace=0 alt="" align=textTop src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/M-M/pain-2.jpg"></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>8 سال است می فهمم</P> <P dir=rtl>یک میانسال ِ خردمند</P> <P dir=rtl>جسمم را اجاره کرده</P> <P dir=rtl>گوشه ای آرام نشسته</P> <P dir=rtl>دهان که باز می کنم </P> <P dir=rtl>صدایش را می شنوم</P> <P dir=rtl>که چیزها می گوید</P> <P dir=rtl>و بر ثقل فهمم اضافه می کند...</P> <P dir=rtl>گاه برای زدودن تاریکی و شر</P> <P dir=rtl>درونم آتشی روشن می کند</P> <P dir=rtl>مرض هایم را می سوزاند</P> <P dir=rtl>گاه مرا به درونش هل می دهد</P> <P dir=rtl>بعد مرا با آبی شور غسل می دهد</P> <P dir=rtl>گاه با هم کشتی گرفته ایم</P> <P dir=rtl>دست به یقه شده ایم</P> <P dir=rtl>اما جدا نشده ایم</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>رنج اینجا نبودن و ندیدنت</P> <P dir=rtl>رنج های دیگری زاییده</P> <P dir=rtl>رنج هایی حامل لذت نه درد!</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>پیچ رادیوی ذهن را روشن می کنم:</P> <P dir=rtl>8 سال ِ پیش در چنین روزهایی...</P> <P dir=rtl>خاطره ها را آنقدر ورق زده ام</P> <P dir=rtl>که بی رنگ شده اند</P> <P dir=rtl>به خش خش افتاده اند</P> <P dir=rtl>صداها زیاد مفهوم نیست</P> <P dir=rtl>ریز ریز این کاغذ پاره ها</P> <P dir=rtl>هر حرف گم شده را حفظم!</P> <P dir=rtl>خسته اند از مرور</P> <P dir=rtl>رفتنی ایستاده با چشمانی بسته و لبخندی محو!</P> <P dir=rtl>به ته عمق ِ این ماجرا رسیده ام</P> <P dir=rtl>مانند حس ِ خفه شدن یا تبی سوزان</P> <P dir=rtl>اولش مقاومت است و درد</P> <P dir=rtl>دست و پا زدن است و تلاش</P> <P dir=rtl>به آخرش که می رسیم</P> <P dir=rtl>آرامش است و آرامش</P> <P dir=rtl>بعد هم شاید خوابی خوشمزه</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>از این 8 سال و آن روزها</P> <P dir=rtl>یک دل ِ سیر گریه طلب دارم</P> <P dir=rtl>که هنوز گاهی رویایش را می بینم</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=textTop src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/M-M/1885.jpg"></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پ.ن1 : تو نه نیستی و نه هستی ، دیگه خسته ام از خیالات<BR>مونده بی جواب و مبهم ، توی زندگیم سوالات</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پ.ن2 : گاهی لازم است آدمی با خدا منازعه کند</P> <P dir=rtl>فاجعه زمانی به زندگی هر انسانی راه می یافت</P> <P dir=rtl>این فاجعه ممکن است نابودی یک شهر باشد</P> <P dir=rtl>یا مرگ فرزند یا اتهام بی دلیل ...</P> <P dir=rtl>در آن لحظه خدا ، انسان را به مبارزه می طلبد</P> <P dir=rtl>و او را وامی دارد تا به این سوال پاسخ بدهد:</P> <P dir=rtl>چرا محکم به این هستی ِ کوتاه و سرشار از رنج چسبیده ای؟</P> <P dir=rtl>کسی که پاسخ این سوال را نمی دانست ، تسلیم می شد</P> <P dir=rtl>اما کسی که به دنبال معنایی برای هستی بود</P> <P dir=rtl>احساس می کرد که خدا عادل نیست</P> <P dir=rtl>و سرنوشت خویش را به مبارزه می طلبید</P> <P dir=rtl>در این لحظه آتشی از نوع دیگر از آسمان فرود می آمد</P> <P dir=rtl>نه آتشی که می کشد بلکه آتشی که دیوارهای کهن را از هم می درد</P> <P dir=rtl>و امکانات واقعی هر انسان را بر او می نمایاند</P> <P dir=rtl>ترسوها هرگز نمی گذارند قلبشان در این آتش بدرخشد</P> <P dir=rtl>فقط مایلند که وضعیت جدید هر چه سریعتر به وضعیت قبلی برگردد</P> <P dir=rtl>تا بتوانند به زندگیشان ادامه دهند و به همان شیوه ی مرسومشان فکر کنند</P> <P dir=rtl>اما شجاعان کهنگی را در آتش می انداختند و حتی به بهای رنج درونی عظیم</P> <P dir=rtl>همه چیز ، حتی خدا را کنار می گذاشتند و پیش می رفتند</P> <P dir=rtl>خدا با خشنودی از آسمان لبخند می زند</P> <P dir=rtl>زیرا خواسته ی او همین بوده که هر کس مسئولیت زندگی خویش را در دست بگیرد</P> <P dir=rtl>زیرا در تحلیل نهایی، خدا بزرگترین هدایا را به فرزندان خود داده است:</P> <P dir=rtl>قدرت انتخاب و تعیین کردار خویش.</P> <P dir=rtl>تنها مردان و زنانی که در قلب خویش شعله ی مقدس را داشتند</P> <P dir=rtl>می توانستند با او روبرو شوند و تنها آن ها راه بازگشت به عشق او را می شناختند</P> <P dir=rtl>چرا که آن ها می فهمیدند که فاجعه ، تنبیه نیست ، مبارزه است.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>کوه پنجم ، پائولو کوئلیو</P> <P> </P> <P> </P> Tue, 11 Aug 2009 07:40:53 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=265 m-ry-m http://m-ry-m.blogfa.com/post-265.aspx http://m-ry-m.blogfa.com/post-264.aspx <P dir=rtl> <IMG style="WIDTH: 371px; HEIGHT: 312px" border=0 hspace=0 alt="" align=textTop src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/(3).jpg" width=465 height=496></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>و خداوند آدم را آزاد آفرید</P> <P dir=rtl>نادانی ِ آدم دور آزادی</P> <P dir=rtl>به نام قانون</P> <P dir=rtl>حصار کشید</P> <P dir=rtl>قانون رشد کرد</P> <P dir=rtl>حصارها قد کشیدند</P> <P dir=rtl>گِلی شدند ، دیوار شدند</P> <P dir=rtl>بی پنجره با سقفی کوتاه</P> <P dir=rtl>آدم خلق می کند که راحت باشد</P> <P dir=rtl>مخلوقش حلقه ی دور گردنش می شود</P> <P dir=rtl>آدم اسیر اختراعات به اسم علم و پیشرفت</P> <P dir=rtl>وقتی به تماشا دور می نشینم</P> <P dir=rtl>آدم را می بینم که در آرزوی کنترل محیط ِ اطرافش</P> <P dir=rtl>چه پیچیده تحت کنترل وسایل کنترل کننده ی خودش است!</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>قانون ساختیم که راحت باشیم</P> <P dir=rtl>قانون را توسعه دادیم تا بیشتر راحت باشیم</P> <P dir=rtl>تبصره پشت ِ تبصره</P> <P dir=rtl>و قانون یاد گرفت که فقط بگوید</P> <P dir=rtl>زبانش دراز شد</P> <P dir=rtl>از گفتن کر شد ، کر کرد</P> <P dir=rtl>توجیح کرد</P> <P dir=rtl>در این هیاهو</P> <P dir=rtl>وجدان و آدمیت گم شد</P> <P dir=rtl>دیگر کسی نبود که بشنود ، که بخواند</P> <P dir=rtl>فقط ماده و بند و تبصره</P> <P dir=rtl>فقط حکم و دادگاه و جرم</P> <P dir=rtl>.</P> <P dir=rtl>آدم هر زمان که خیلی عاقلانه رفتار کرد</P> <P dir=rtl>تصمیم گرفت ، فکر کرد</P> <P dir=rtl>زمین خورد!</P> <P dir=rtl>همان زمان که گردنش را صاف کرد</P> <P dir=rtl>سرش را بالاتر گرفت</P> <P dir=rtl>در چاهی افتاد که برای دیگری کنده بود</P> <P dir=rtl>هر زمان که دیگری را زیر سوال برد</P> <P dir=rtl>محکومش کرد و سرزنش</P> <P dir=rtl>به بلایی مشابه دچار شد</P> <P dir=rtl>این عدالت خداست</P> <P dir=rtl>آنقدر کفه های ترازو بالا و پایین می رود</P> <P dir=rtl>تا در میزانش بایستد...</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><IMG border=0 hspace=0 alt="" align=textTop src="http://usera.ImageCave.com/M-RY-M/(10).jpg" width=352 height=340> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پ.ن1 : آنکه متعادل است جایش اینجا نیست...</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> پ.ن2 : کسانی که با ما فرق دارند خطرناکند،اهل قبیله ی دیگری اند،</P> <P dir=rtl>آمده اند تا زمین ها و زن های ما را بگیرند.</P> <P dir=rtl>باید ازدواج کنیم،فرزند بیاوریم،تولید مثل کنیم.</P> <P dir=rtl>عشق کوچک است،فقط برای یک نفر جا دارد و مراقب باش...نفرین و کفر است </P> <P dir=rtl>اگر بخواهی بگویی گنجایش قلب بیش از این است!</P> <P dir=rtl>بعد از ازدواج اجازه داریم مالک جسم و روح همسر خود بشویم.</P> <P dir=rtl>باید شغلی را برگزینیم که از آن متنفریم،چرا که جامعه ی ما سازمان دهی شده و ما بخشی از آنیم.</P> <P dir=rtl>اگر هر کس کاری را بکند که دلش بخواهد،کار دنیا پیش نمی رود.</P> <P dir=rtl>باید حتی الامکان نگوییم نه! چرا که مردم بیشتر دوست دارند بگوییم بله!</P> <P dir=rtl> بله گفتن به ما اجازه می دهد در این دنیای پرخصومت بقا یابیم.</P> <P dir=rtl>نظر و فکر دیگران از احساس ما مهم تر است.</P> <P dir=rtl>هرگز نباید رسوایی به پا کنیم مبادا توجه یک قبیله ی دشمن را جلب کنیم.</P> <P dir=rtl>اگر رفتار متفاوتی نشان بدهید،از قبیله طرد می شوید،</P> <P dir=rtl>چرا که ممکن است بیماری تان به دیگران سرایت کند، </P> <P dir=rtl>و باعث از هم پاشیدن چیزی شوید که سازمان دهی اش این قدر دشوار بوده.</P> <P dir=rtl>همیشه باید توجه کنیم که در غارهای مدرن خودمان چطور زندگی می کنیم.</P> <P dir=rtl>اگر هم درست ندانیم از یک دکوراتور می خوایم که تمام تلاشش را بکند </P> <P dir=rtl>تا به دیگران نشان دهد که ما خوش سلیقه ایم.</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>پائولو کوئلیو،زهیر</P> <P dir=rtl> </P> Thu, 30 Jul 2009 19:11:40 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=m-ry-m&postid=264 m-ry-m http://m-ry-m.blogfa.com/post-264.aspx